Geçen yılın rakamlarına yeni yıl için beklenen enflasyon ekleniyor. Kontrol için ailenin tüm geliri toplanıp çocuklar dahil herkese bölünüyor. Kişi başına 20.200 rubleden az çıkarsa kişi düşük gelirli sayılıyor; ek ödemelere ve sosyal sözleşmeye hak kazanıyor. Podgornaya, borcu olanlardan icra memurlarının her şeyi alamayacağını da hatırlattı.
Ekonomist Elena Podgornaya anlattı: 2027 için kişi başı asgari geçim düzeyi ortalama 20 bin rublenin biraz üzerinde. Sağlıklı bir yetişkin için aylık 22.047 ruble. Bölgeler arasındaki fark üç kattan fazla.
Rusya’da asgari geçim düzeyinin nasıl hesaplandığı, bu parayla ne kadar gıda alınabildiği ve devlet desteğinin nasıl alınacağı soruları, ekonomist Elena Podgornaya ile yapılan söyleşide ele alındı. Podgornaya’ya göre rakam, bir kişinin en temel ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için gereken tutarı gösteren, yani resmen “yoksulluk sınırı” olarak işlev gören bir eşik.
Podgornaya, insanların bu miktarla yaşamak zorunda olmadığını, geliri bu seviyenin altında kalanların “düşük gelirli” sayılarak gıda yardımı dahil çeşitli devlet desteklerinden yararlanabildiğini söyledi. Yardımın şartlarını her bölge kendisi belirliyor. Rosstat verilerine göre Rusya’da yaklaşık 10 milyon düşük gelirli kişi var; bu, her 15 kişiden birine denk geliyor.
Podgornaya’nın aktardığına göre devletin hesapladığı asgari gıda standardında bir kişi için yıllık miktarlar şöyle:
Bu rakamlar 2012 tarihli tüketici sepeti yasasına dayanıyor. Podgornaya, 2020'ye kadar değiştirilmediklerini, sonrasında enflasyon nedeniyle konunun gündemden düştüğünü söyledi. Günlük karşılığı yaklaşık 350 gram ekmek ve tahıl, iki patates, 160 gram et, 50 gram balık, dört bardak süt ve iki günde bir yumurta.
Ekonomiste göre bu sepet normal bir beslenme için yeterli değil. Sağlık Bakanlığı’nın önerdiği standartlar farklı:
Podgornaya’ya göre devlet sepeti sağlığı değil doygunluğu hedefliyor; balık ve meyvenin yerini ekmek ve patates alıyor.
Podgornaya kendi bölgesi Dominik Cumhuriyeti için yaptığı hesabı paylaştı. İndirimlerle en ucuz ürünler alındığında bile bu sepet aylık yaklaşık 14 bin rubleye denk geliyor. En düşük hesap ise aylık 8.900 ruble.
Gıdadan arta kalan yaklaşık 13.500 ruble; fatura, ulaşım, telefon, internet, giyim, hijyen ürünleri, saç kesimi, ilaç, kültürel etkinlikler ve tamirat gibi tüm giderleri karşılamak zorunda. Hesapta bir paltonun yedi yıl, bir ceketin üç yıl, ayakkabının iki yıl kullanılacağı varsayılıyor.
Asgari ücret, geçim düzeyinin yaklaşık 3 bin ruble üzerinde: 28.935 ruble. Vergiler düşüldükten sonra ele yaklaşık 25 bin ruble geçiyor. Azami işsizlik ödeneği ise 17 bin ruble.
Podgornaya’nın sonucu şu: “Gerçekten kemer sıkarsanız asgari düzeyde yaşayabilirsiniz; ama kendi eviniz olmalı ve sağlıklı olmalısınız.” Evi olmayanlar yurtta kalmak zorunda; bir yatak ayda 1.562 ruble ama bunun için öğrenci olmak gerekiyor.
Podgornaya, kuzeyde her şeyin daha pahalı olduğunu belirtti. Çukotka’da patatesin kilosu 264 ruble (ulusal ortalamanın beş katı), salatalığın kilosu 1.000 ruble.
Ekonomist, Sovyet dönemini hatırlattı: ekmek 20 kopek, patates kilosu 15 kopek, şeker kilosu 85 kopekti. Ancak o günün rublesiyle bugünün rublesinin farklı para birimleri olduğunu vurguladı. SSCB’de bir Zhiguli yaklaşık 53 ortalama maaşa denk gelirken bugün bir LADA Granta yaklaşık 20 ortalama maaşa denk geliyor. SSCB’de resmi bir asgari geçim düzeyi yoktu; bu kavram 1992'de zor ekonomik koşullar nedeniyle cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle getirildi.
Geçen yılın rakamlarına yeni yıl için beklenen enflasyon ekleniyor. Kontrol için ailenin tüm geliri toplanıp çocuklar dahil herkese bölünüyor. Kişi başına 20.200 rubleden az çıkarsa kişi düşük gelirli sayılıyor; ek ödemelere ve sosyal sözleşmeye hak kazanıyor. Podgornaya, borcu olanlardan icra memurlarının her şeyi alamayacağını da hatırlattı.
Yorumlar